Gerçek bir hikaye “Baharın Yağmuru”

Gerçek bir hikaye “Baharın Yağmuru”

 

Bahar; bir küçük kız çocuğuydu yüreği, bir küçük kız çocuğu gözleri, hem anne hem baba anneliği.

Yağmur; bir çiğ tanesi kadar narin, su gibi duru, annesinin bir tanesi.

Böyle bir baharın öyle bir yağmuru.

Büyütmüş gelin ediyor canını, can paresini, yağmurunu.

Darısı bulaşsın, şans getirsin, uğur olsun diye bir davetiye getirdi Bahar. Üzerinde adımla beraber, “canıma can olsun” duası ile…

“Zaman dediğin telaşın içinde aldığın nefes. Nefes dediğin ise telaş ile harcadığın zamanda kendin ile düşündüğün CAN’dır. Sevgi’ye sevgilerimle”

Ne yapmış ve kendimi bu kadar çok sevdirmiştim Bahar’a! Hangi duygusuna ayna olmuş, hangi yarım tarafını bende bulmuştu? Belki bilmiyordu Bahar, bir kızım olsa adının Yağmur olacağını. Bilmiyordu Bahar….

Bilmem olur mu?

Canıma can, canımdan can olur mu ?

Benim de bir yağmurum olur mu?


*Anne :Dünyaya can getirmiş insan. Yaşam kaynağı.

Bu gün anneler günü. Bir hayata ışık olmuş, yaşamın kaynağı olmuş insanlar özeldir. Bütün annelere, yüreğinde annelik taşıyanlara, hem anne ve hem baba olan tüm yaşam kaynaklarımıza sonsuz şükürler…


Sevgi DİNÇMEN

Fotoğraf: Ankara / Mayıs 2018 

 

 

27

No Responses

Write a response