Sevgi Dinçmen Kimdir?

22

 

 

Bi eylül günü yapraklar düşerken dallarından ben de annemin kollarına düşmüşüm.

Derler ki, denizi olmayan bir şehrin dalgaları sonbahar, suları hüzündür.

Yine de mutluluğu bir çocuk gülümsemesi olan insanların doğumumla mutlu olduklarını, gülümsediklerini bilmek, o duyguyu hala hissetmek güzel.

***

Adım neden Sevgi, belki eylül olmalıydı!

Babam-anneme, kızımızın adını sevgi koyalım ‘ikimizin arasındaki sevgiyi yaşatalım’ demiş: adım Sevgi konmuş.

Bir ailenin en küçük sevgisi olan ben, o ailenin bütün hayatının en büyük sevgisine böyle dönüşmüş.

***

Ankara da doğan, ayazında titreyen, bürokrasinin kalesinde Türkiye’nin başkentinde okuyan insanların daha bilge oldukları söylenir.

Belki Ankara çok bilgelik, çok bürokrasi, çok soğuktur ama benim için en biraz hüzündür!

Mehmet Bahattin Dinçmen

Her başı sıkıştığında kızlarının elinden tutan babalara imrenerek geçti çocukluk.

Ama bu boşluğumu dolduran, babamın sevgisinden daha fazlasını vermeye çalışan bir ailem var. Onun yokluğunu aratmayan güzel bir ailem…

İşte o iyi ki varlar dediğim güzel ailem.

Dinçmen ailesi hiçbir fırtınanın önünde yıkılmayacak kadar köklü ve güçlü!

dinçmen ailesi

Yine de çaresiz kaldığında omuzlarında ağlanan babaların, düştüğünde ayağa kaldıran babaların, özlediğinde sesi duyulmak istenen babaların, kızdığında korkulan ama sevmekten hiç vazgeçilmeyen babaların yeri ayrıdır bilirim.

Bir yaşında babasını kaybeden biri olarak hiçbir zaman gelmeyecek birisini beklemesinin ne kadar zor olduğunu da bilirim.

Ve bilirim, babasız kalmış bütün kız çocuklarının en büyük sevgilisi ve özlemi babalarıdır.

Yine de babalar adını sevgi koyduğu kızlarına sadece hayallerini değil, yokluğunu aratmayacak büyük bir aile ve hiç azalmayan bir sevgi bırakarak giderler.

Benim babam gibi.

 

IMG_20130717_172143

***

Biraz da havadan sudan konuşalım mı?

Mesela hüzün yakamızı bırakır mı?

Bir fotoğrafa hayat sığdırma çabamız bizi mutlu eder mi?

Okuduğumuz okullar, işlerimiz, mesleklerimiz, kazandığımız paralar ne kadar huzur verir?

Bizim bir hikayemiz bir başkasını ne kadar ilgilendirir?

Düşünmeden geçebilir mi insan bir insanın hikayesinden?

Yine de bilmek isterseniz beni herkes kadar hiç kimseyim.

***

Adım Sevgi.

Çam ağaçlarının kokusunu,  gökyüzünü, içinden tren ve deniz geçen şehirleri, geceleri gökyüzüne merdivenler dayayıp yıldız toplamayı severim.

Yağmurun sesini, toprak kokusunu, yürümeyi, deniz taşlamayı…

Islık çalmaya çalıp şarkı söylemeyi.

Bi de fotoğraf çekmeyi…

***

Az konuşur, öz konuşur, çok susar, çok gülümser, çok güldürür, ağlar, sever, sevdirir,  sevemez, sinir olur, dua eder, şükreder, sabreder ve beklerim.

En çokta hayalleri.

***

İşte budur benim hikayem.

Belki bir fotoğrafla hatırlanacak kadar yalnız, hiç unutulamayacak kadar sevgi!

Belki bir su damlası ya da bir gözyaşı!

Belki bir huzur arayışı ya da mutluluk!

***

Adı bahar olan bütün cümleler adına yaşıyorum.

Hayalleri ilkbahar, hayatı sonbahar olan bütün insanlar adına

Ya da sevginin fotoğrafı.

20140313_221433Sevgi Dinçmen

18 mart 2014 / Ankara

Meta: Sevgi Dinçmen Kimdir, Bahattin Dinçmen

14 Responses

  1. Mehtap
    14 Mart 2014
  2. sevgi
    14 Mart 2014
  3. Zeynep Torun Demirci
    07 Nisan 2014
  4. ebuş
    06 Mayıs 2014
    • sevgi
      08 Mayıs 2014
  5. SERPİL
    23 Mayıs 2014
    • sevgi
      29 Mayıs 2014
  6. Hüseyin Karagöz
    04 Haziran 2014
    • sevgi
      04 Haziran 2014
  7. atila
    11 Ağustos 2014
  8. Beytullah DEMİRTAŞ
    16 Aralık 2014
    • sevgi
      16 Aralık 2014

Write a response