Dün bir dosttan Uzun bir mektup aldım. Beni anlatmış sana, Ve sen ona, “Unuttum artık onu! ” demişsin. Hem bu sözü gülerek, Medar-ı iftiharla söylemişsin Unutamazsın! Nokta noktam Unutamazsın! Çünkü inan, Unutmak için, Önce unutulmak …

Bahar başladı, nokta noktam, Ankarada bahar… Veriminde toprak ana, Aylar var ki sana, Tek satır yazamadım. Oysaki, şimdi mevsim bahar, Ötüşlerde adın, Kokuşlarda tadın var. Artık yazmalıyım… Takvime baktım bu sabah, Ayrılalı beş ay olmuş, …

“Ben senden önce ölmek isterim. Gidenin arkasından gelen gideni bulacak mı zannediyorsun? Ben zannetmiyorum bunu. İyisi mi, beni yaktırırsın, odanda ocağın üstüne korsun İçinde bir kavanozun. Kavanoz camdan olsun, Şeffaf, beyaz camdan olsun ki içinde beni görebilesin… Fedakârlığımı anlıyorsun: vazgeçtim …