
Bir şiir “Karlı Bir Gece Vakti Bir Dostu Uyandırmak”
Neden büyük ırmaklardan bile heyecanlıydı Karlı bir gece vakti bir dostu uyandırmak.

Neden büyük ırmaklardan bile heyecanlıydı Karlı bir gece vakti bir dostu uyandırmak.

Bütün güç, madden değil manen içimizdedir. Ya yenileceğiz ya yenileneceğiz ! Ne zaman mağlubiyetle kendi kendime…

Yıllar sonra ilk defa, bir göl kenarında gördüm onu. Üzerinde krem rengi bir yelek vardı. Bana…

Duygular yalnız bırakmaz insanı. Yakar ama Aşk yalnız bırakmaz, Sevda…

“Ne olurdu kokunun da fotoğrafı olsaydı Sesin fotoğrafı. Boşluğun fotoğrafı.…

Bir hikaye, bir ayet, bir dua, bir şarkı dinlendiğinde hissedilen…

Aşkı tanımlasana bana Akasyaların altında diz dize konuşulan saçaklarından yıldızlar…

“Çam ağaçlarının kokusunu, gökyüzünü, içinden tren ve deniz geçen şehirleri, öğrenmeyi ve fotoğraf çekmeyi severim.”
Bir hayatı unvanlardan çok; hatıralar, şehirler, insanlar ve fotoğraflarla anlatan kişisel bir yolculuk. Bu sayfalarda karşıma çıkan güzel rastlantıları biriktiriyorum.
Hikâyemi oku →SEVGİNİN FOTOĞRAFI
Yeni bir yazı yayımlandığında haber almak için e-posta adresinizi bırakabilirsiniz.
Yalnızca yeni içerik bildirimleri için kullanılır. İstediğiniz zaman abonelikten ayrılabilirsiniz.