Kendime Sorular

İyi olmak da başa bela, kendi başına kalmana sebep, yalnızlığa davet….

Neden onlar konuşurken gördüğüm sadece dudak hareketleriydi ?

Neden duyamadım söylenenleri?

Duyamayacağım kadar uzak mıydılar ?

Anlayamayacağım kadar ağır !

Ya da kani olamayacağım kadar saçma !

Her yaşayanın, yaşananın yalan olduğu dünyada doğruyu aramak da ne !

Doğru beni mutlu eder mi ?

Herkesin yalanlarla mutlu olabildiği bir dünya da

Bana yetmeyen ne ?

Puslu bir havada göremediğim ufuk

Ağırlaşan havada gelmeyen soluk

İçime baktığımda göremediğim sen….

Bitsin artık.

Güneş açsın, rüzgar essin, bulutlar dağılsın.

Deniz mavi, gök mavi, her yer mavi olsun

Gerçeğe dönsün rüyalar…..

Sevgi Dinçmen

Yer: Alanya /2014

116