Uzun çam ağaçlarının rüzgarla dansı uğulduyor kulaklarımda. Güneş süzülürken ağaçların aralarından, örümcek ağlarını ve kuş yuvalarını parlatıyor. Ciğerlerime kadar çekiyorum doğanın kokusunu içime. Çam kokusu, toprak kokusu, mantar kokusu. Az ilerde ki şelalenin gümbürtüsünü duyarak …

Hayat yaşamak için mi anlamak için mi vardır ? diye soruyorum son günlerde kendime. Tam rahata erecekken ölüveriyor insan. “Şunlar düzelsin de” diye başlayan her sorun, bir başka sorunla yer değiştirerek düzeliyor. Köşeyi dönünce karışımıza …

Baharı yaz uğruna tükettik, aşkı naz uğruna, Ve papatyaları seviyor, sevmiyor uğruna; Derken ömrü tükettik bir hiç uğruna…. Sezai Karakoç Fotoğraf: Karlovy vary / Çek Cumhuriyeti / 2015