30 Nisan 2014
Hasretini, yokluğunu, sensizliği
bir ateş yanığı gibi öyle acıyla duydum ki yüreğimin etinde,
gitgide çoğalarak
gitgide derinden işleyerek
öyle dayanılmaz oldu ki bu
seni boğabilirdim senden kurtulmak için
çünkü seni o kadar seviyorum.
Yer: Çamlıdere / 2014 Yokluğun nazım hikmet
Adım Sevgi. Çam ağaçlarının kokusunu, gökyüzünü, içinden tren ve deniz geçen şehirleri, geceleri gökyüzüne merdivenler dayayıp yıldız toplamayı severim. Yağmurun sesini, toprak kokusunu, yürümeyi, deniz taşlamayı... Islık çalıp şarkı söylemeyi... Bir de fotoğraf çekmeyi.
