İnsan bazı günler “Yaşadım.” bazı günler “Öldüm.” der.
Bazı günler “Olmasaydı…” der.
Bazı günler “Çabuk bitse…” bazı günler “Hiç bitmese…” der.
İnsan bu, der işte. Dertlenir, mızmızlanır, kederlenir, büyür, yaşlanır, üzülür, kırılır, kırar, yıpranır, yaşar ve ölür!
Bazı günlerse kışın ortasında fırtınaya tutulsa “güneşli gündü” diyecek kadar huzur bulur.
Bir ayet, bir şarkı, bir aşk, bir felaket, bir ayrılık, bir yolculuk, bir fırtına, bir yağmur tanesi, bir dost insana kendini hatırlatır.
Öyle olur işte. Fırtına durulur, gün güneşli olur, insan kendine gelir.
Nurdal DURMUŞ
Eymir Gölü / 2012
bazı insanlara bazı kitaplara bazı şiirlere bazı rastlantılara ve bazı kaderlere inanAmasakda onlara borçluyuz
Bütün rastlantıların bir sebebi vardır bize açacağı başka kapılar ve bilmediğimiz sonuçları vardır. Güzel yorumlar için teşekkürler.
Sebepsiz yere sevmektir dostluk, karşılıksız yardım etmektir.
En muhtaç olduğun anda yanında olabilmektir. Her şeyden önce insanlıktır dostluk, gecenin bir saatinde kapına dayandığında ona kızmak onu terslemek yerine buyur gel, bir sıkıntın mı var? İyi misin? Diyebilmektir dostluk. Hadi gidiyoruz dediğinde nereye dememeli güvenmeli sana tamam geliyorum diyebilmeli, en gizli sırlarını paylaşabilmeli ki adı dostluk olsun. Dostundur, kötü gününde yanında olan…
Dostundur; seni gerçekten seven, merak eden, seni en iyi anlayan destekleyen… Dostundur aslında; hayatında daima var olan kişi. Sevgilin, hayatın, ailen ve arkadaşındır gerçek dostun… Hayatına anlam katabilmeli işte bu diyebilmelisin ki dostun olsun, varlığını hissedebilmelisin, onsuz yapamayacaksın, için acıyacak ki dostun olsun. Aslında dostundur seni hayata bağlayan, hayatını güzelleştiren, seni koruyup kollayan…
(Alıntı:Ahmet FISTIK)
Dostuma sevgilerle..Ülkü
Aklıma Can Dündar’ın “Dostu olmalı insanın” sözleri geldi … Teşekkürler Ülkü’cüm her daim, hep yanımda olduğun ve olacağın için 🙂