“Nasıl öğretildi ise öyle yaşadı insan”
Yanlış büyüttüler bizi. Yanlış severek büyüttüler, acıdan beslenerek büyüttüler, öyle büyüdüler, öyle büyüttüler.
Türküler acılı, şiirler hüzünlü, insan ağlamaklı. Aşk bile kavuşamazsan aşk. İçin yansın, kavrul, acı çek, özle, öl… Ama kavuşma !
Emniyet bantlarıyız hayatımızda ki insanların ve herkes birbirinin hizmetkarı. Adına aşk, sevgili, eş, aile, arkadaş dediğimiz birbirine muhtaç insanlar olarak nefes alıyoruz. Yaşamıyoruz.
Bütün doğrular yanlış, Bütün yanlışlar doğru.
Halbuki
Aşk beraber yürümekti, yürüyemedi.
Sevgiyi anlamadığı için, sevmeyi bilemedi.
Paylaşmayı bilemedi.
Huzuru bilemedi.
Susmayı bilemedi.
Anlamayı bilemedi.
İnsan olmayı bilemedi.
Sevgisiz, mutsuz, bahtsız, aşksız insanoğlu….
Yer: İstanbul / 2014
