Etiket: sevginin fotoğrafı

  En kötüsü de inançları kaybetmek. Kelimelere inanmayı, Gözlere inanmayı, İnsana İnanmayı…   Yer: Selimiye Cami – Edirne / Temmuz 2014  

Niçin seninle bir pencere kenarında oturup konuşamıyoruz? Niçin rüzgarlı sonbahar akşamlarında sessizce yan yana yürüyerek ruhlarımızın konuştuğunu dinleyemiyoruz ? Niçin yanımda değilsin? Sabahattin Ali / Kürk Mantolu Madonna Yer: Çengelhan – Ulus / Mayıs 2014

Ve son sözü hep “Alın Yazısı”  söyler.  Sezai KARAKOÇ    Yer: Süleymaniye Cami, Ehmedek Kalesi-Alanya / Mayıs 2014 

Küçük bir kasabada yağmurun sesi ile uyansam. Penceremden gri bir deniz bana baksa. Dalgaların sesi ile dinlensem. Soba yansa. Camlar buğulu, çaydanlık sobanın üzerinde, taze dem kokusu. Kağıt kalem elimde, dalıp dalıp yazsam; içimin öfkesini, …

  Hangi namenin Hangi eşsiz ezgisi, Sesi tınlayacak O taş plakta…! (İstanbul Türküsü / Adalara Gel) Yer: Mudurnu – Bolu / Kasım 2014

Bizim memlekette deniz yoktu. Denizlere dolan martılar yoktu. Göllerimiz yoktu. Göllerde açan nilüfer çiçeği yoktu. Ormanlarımız yoktu. Ormanlar da ötüşen kuşlarımız da yoktu. Güvercinlerimiz vardı sadece. Çatılara, pencere kenarlarına büzüşen güvercinlerimiz. Kalabalıklarını severdik güvercinlerin. Ekmeklere …

sana bakmak bir beyaz kağıda bakmaktır her şey olmaya hazır sana bakmak suya bakmaktır gördüğün suretten utanmak sana bakmak bütün rastlantıları reddedip bir mucizeyi anlamaktır sana bakmak Allah’a inanmaktır Yılmaz ERDOĞAN  Fotoğraf : Antalya / …

  Mevsim ben doğarken açmış kapılarını, Sarı, kızıl, kuru bir hüznün hazırlığı. Sonbaharla birlikle, üşümesinler diye, Bahara ertelenen umutlarım vardı birde. İçimde bahara uyanmak isteyen kırlangıç sesleri. Nisan yağmurlarını severdim, hanımeli kokusunu… Sonbahar çocuğuydum ben …

Bakıyorum. Her kapıdan ben çıkıyorum. Dantelli çoraplarım, Kırmızı rugan ayakkabılarım, Upuzun kurdeleli saçlarım ve hasır şapkam. Her kapıdan çocukluğum çıkıyor. Bir bayram sabahı heyecanı ile çarpan kalbim, Gülen gözlerim….  

Aradığımızın ne olduğunu biliyorsak, arayacağımız yer bellidir. Bakınırız ve onun işaretlerini tanımakta güçlük çekmeyiz. Sıkıntı kollarını göğsümde kavuşturmuş. Soluk alırken, genişleyip daralan kaburgalarım, zamanın boşuna ve nedensiz geçtiğini biliyor. Çoktandır yabancı bir cismin kalbime sürtünmekte …

“Mevsim biraz zorluyor bizi, hiç iyi değilim” demişti. Ben de iyi değildim. “Ama biliyorsun mutlaka geçiyor” diye de avutmuştu son cümlesinde. Beni mi kendini mi bilmiyorum. Mutlaka geçeceğini biliyorum ama… Geçene kadar “öylece dur” demişti. …

Onu kırmış olmalı yaşamında birisi ! Dinledikçe susması…. Düşündükçe susması….   Özdemir ASAF Yer: Eymir Gölü / Nisan 2014

Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum. Göğe bakalım. Tuttukça güçleniyorum, kalabalık oluyorum. Göğe bakalım. Turgut UYAR Yer: Meriç Nehri /Temmuz 2014

  Hayat böyledir işte Kaderin ağları dantel gibi örülmüş. Dokunmaya kıyamadan bakıp geçiyoruz; Ortancalara, güllere, çiçeklere, dallara… Yaşamadan akıp gidiyoruz; Mevsimlerden, zamandan, bahardan, kalbimizden, gençliğimizden… Farkında olmadan bitiriyoruz; Ömrümüzden, sevgimizden, mutluluğumuzdan… Sonra yaşamak diyoruz; Yaşamadığımız …

İyi olmak da başa bela, kendi başına kalmana sebep, yalnızlığa davet…. Neden onlar konuşurken gördüğüm sadece dudak hareketleriydi ? Neden duyamadım söylenenleri? Duyamayacağım kadar uzak mıydılar ? Anlayamayacağım kadar ağır ! Ya da kani olamayacağım …

Fakat elimde değil… Demek ki, ben böyleyim… Bunu olduğu gibi kabul etmekten başka çare yok… Ne kadar isterdim… Başka türlü olmayı ne kadar isterdim… Raif… Benim iyi kalpli dostum… Başka türlü olmayı senin kadar, hatta …

Yürümek; yürümeyenleri arkanda boş sokaklar gibi bırakarak, havaları boydan boya yarıp ikiye bir mavzer gözü gibi karanlığın gözüne bakarak yürümek!.. Yürümek; dost omuzbaşlarını omuzlarının yanında duyup, kelleni orta yere yüreğini yumruklarının içine koyup yürümek!.. Yürümek; …

“Yeryüzündeki tüm kadim medeniyet ve topluluklar, elde ettikleri değerlere ulaşabilmek için acı-tatlı yüzlerce tecrübe yaşamış; ideal nesil için nesiller feda etmiş ve nihayetinde ortaya çıkan tüm kazanımları sözlü, yazılı ve görsel bilgi ile korumuştur. Bilmenin …

her şeyden biraz kalır- diyor birileri, çoğulluk haklılıktır. biraz kahve, kutuda biraz ekmek, insanda biraz acı. insanda biraz mutluluk ama en geçerli söz insan en çok sabahları arar sevdiği Türkiye’de ve dünyada… Turgut Uyar – …

Daha önce hiç bir yerde kendini bu kadar apaçık ifşa etmemişti, Milana Jesenska’ya  olduğu kadar hiç kimseye ruhunu böylesine çırılçıplak göstermemişti. “İnsan, başka hiç kimsenin yapmadığı gibi sana gerçeği söyleyebilir”  diye yazmıştı ona  “ve insan sana; …

İnandır beni dünya Yıllar geçti ve bir şey kaybetmedim hayretimden… Herkes bir saat alsa da çoğalmaz zaman Ve ben bazı şeyleri açıklayamam… Yetmezken birimizin açtığı boşlukta yalnız kalmaya, Neden kapansın göğsümde taşıdığım bu güzel yara….? …

Çekilen ilk fotoğraf, İçilen ilk çay. Çayı da şekersiz içermişiz meğer ! Bir de anlayabilseydim hemen “bak şu diyafram, bu ıso … ” Heyecandan hep… Heyecandan… Ekim /2013