Bizim memlekette deniz yoktu. Denizlere dolan martılar yoktu.
Göllerimiz yoktu. Göllerde açan nilüfer çiçeği yoktu.
Ormanlarımız yoktu. Ormanlar da ötüşen kuşlarımız da yoktu.
Güvercinlerimiz vardı sadece.
Çatılara, pencere kenarlarına büzüşen güvercinlerimiz.
Kalabalıklarını severdik güvercinlerin. Ekmeklere üşüşmelerini, kanat
çırpmalarını, camlara vurmalarını, birbirlerine karışmalarını…
Haberci kuştu güvercin.
Çocukken, penceremize konan güvercinleri,
öte alemden gelen postacılar sanırdım. Onlarla uzun uzun bakışmam da
bundandı sanırım.
Yer: Ankara / Ekim 2013
Yorumlar
Düşüncelerinizi paylaşabilirsiniz.